Alışkanlık oldu heralde erken kalkmak..Bir Pazar sabahından beklentisi nedir ki insanın..Benim beklentim güzel bir uyku imkanı sunması..Ama bugün nedense uyuyamadım gönlümce..Ağzımda dünden kalma rakı tadı..Elime bile işlemiş kokusu meredin..İşte böyle bir halde merhaba dedim doğan güneşe..Uzun zamandır dışarı bakmadığım penceremi araladım..Doğmuş olan güneşi takip ettim uykulu gözlerimle..Esen rüzgara, soğuyan havaya rağmen güneş yine de içimi ısıttı..Bizden çok uzaklarda olmasına rağmen onun varlığını bilmek, sabahları uyandığımızda gökte hemen onu bulmaya çabalamak, akşamları batarken bazen hüzünlü, bazen yine doğacağını bilen gözlerle izlemek..
Çayımı yudumlarken, sokakta oyun oynayan iki küçük kızın neşeli bağırtılarını dinledim..Çocukluğumu bulmaya çalıştım her yanı arabayla dolmuş bu sokakta..Küçük kızlara özendim, üstümü giyinip aşağı koşasım geldi..Beni de oyununuza alır mısınız diye sorsam heralde hayır demezler demi?
Sonra penceremi kapatıp, kendi oyunlarımı oynamaya döndüm..
Kim bilir bi daha ne zaman bakacağım penceremden dışarı..
Kim bilir ne zaman günaydın diyeceğim doğan güneşe..
Belki yine bir Pazar sabahı, randevulaşmadan merhabalaşırız penceremle..
Doğan güneşe el sallayarak..
