Pazar, Nisan 02, 2006
Bundan 3 sene önce Mart ayının 29'unda bir dedemi trafik kazasında kaybetmiştim..Bir cumartesiydi..Beklenmedik bir haberdi bizim için..Öldüğüne inanmak güç olmuştu..Özellikle annem için..Daha önceki gün telefonda konuşmuştu..Aşure yapmıştı onun için..Ama yemesi nasip olmadı..Kucağından inmediğim, arkadaş gibi şakalaştığım dedemi bi motosiklet aldı götürdü bu dünyadan..

Bu sabah diğer dedemi de kaybettim..Bu beklenmedik bir haber değildi..Babam dün geceden gitmişti İzmir'e..Böyle bir haber geleceği belliydi nerdeyse..Çocukken köye gittiğimde beni eşeğe bindirip gezdiren, bana ilçeden puding alan dedem de bu dünyadan göçtü..

Toprakları bol olsun..
 
posted by Irreducible at 4:01 ÖS |


4 Comments:


At 9:23 ÖS, Blogger OzgeBozkurt

Başın sağolsun.
Ölmeyin be.Yeter artık... :( Ne kadarda hızlı ölüyorsunuz arka arkaya... Bi tek biz kaldık...

 

At 9:34 ÖÖ, Blogger Burcu Karadaş

başın sağolsun.çok üzüldüm.

allh sana ve ailene sabır versin cnm:((

 

At 7:11 ÖS, Blogger Tugc

Allah rahmet eylesin..Ben iki dedemi de gormedim..Hayatimda en cok sevdigim insan olan anneannem de ben 13 yasindayken oldu..bir tek, beni hic sevmeyen ve benim de sevmedigim babaannem kaldi..

 

At 10:40 ÖS, Blogger Irreducible

Sağolun Allah gençlere uzun ömür versin..İnsanı çok acı çekmeden, ve çevresine çektirmeden alsın yanına..Ne kadar yaşadığın değil, nasıl yaşadığın önemli zaten..

Ha bir de kimse raconu ve sırayı bozmasın şu ölüm işinde..Hepimiz er ya da geç gidecez zaten bu dünyadan..